Hej iedereen,

Tijd. Wat is tijd? Een ruimteloos begrip dat dagelijks gebruikt wordt in de volksmond. Geen tijd, te druk! Tijd heelt alle wonden! Ik zou nog eens tijd moeten maken om, enz…

Een mens raast maar door en raast maar door. Zo vergeet je om stilt te staan bij de pracht van de natuur die zich bevind onder een klein wit laagje. Zo vergeet je de gezeligheid van kaarsen en de warmte van een haardvuur. Je vergeet te luisteren naar de vogels die fluiten en je vergeet te genieten.

Een mens heeft altijd tijd tekort.

Leef en geniet!

Marmotje X

Dag bloggertjes,

ooit, die dag komt ooit
ge moogt dus nooit
u dromen laten varen
want ooit, die dag komt ooit

Zo’n mooi liedje met zo’n grote waarheid. Wanneer je droomt heb je hoop. Maar of je dromen werkelijkheid worden, dat beslist het lot. Hoe hoog je moet klimmen of hoe diep je moet vallen ontdek je struikelend over het pad des levens. Jammer maar helaas is hier geen handleiding van te verkrijgen. Zelfs niet in de meest gespecialiseerde boekenwinkels. Maar er bestaat iets wat het leven vergemakkelijkt. Iets dat nog meer betekend dan dromen. Vrienden. Onafscheidelijke vriendschappen. Soms zo simpel maar zoveel betekenend.

De wereld draait verder en soms staat hij even stil. De pracht van de zon overschaduwt door de luwte van de bomen. Kortom positieve dromen die het negatieve gevoel verdrijven. Want vriendschap kan zoveel doen.

Marmotje X

31 december 2009

Mijmerend overpeins ik het voorbije jaar. Over wat ik wel, of beter gezegd niet bereikt heb. Iedereen wenst me een fijn Nieuwjaar en veel geluk toe. Maar eigenlijk voel ik mij eenzamer dan ooit. Ik kijk gelukzalig maar met pijn in het hart naar mijn bomma. Hoelang zal ze er nog zijn? Zal ik later ook zolang alleen zijn? Ik ben het nu al zo vaak x85 Bij bomma kan ik zorgeloos zijn. Ontspannen, stoom aflaten. Zou bompa trots geweest zijn op mij? Ik zal het nooit weten. Ik heb de kans niet gekregen om hem te leren kennen. Hij heeft mijn naam nog gehoord maar hij heeft de kans nooit gekregen om mij te zien.

Op een avond als deze, afgesloten van de buitenwereld verlang ik naar een vriendenkring om mee te feesten en roepend af te tellen tot 00.00u. Dat doe ik nu in stilte in mijn hoofd. Elk jaar opnieuw breng ik oudjaar bij bomma door zodat zij niet alleen zou zijn. Elk jaar opnieuw schuif ik mijn verlangen om te feesten opzij en houd ik haar gezelschap. En elk jaar opnieuw, sta ik klaar voor iedereen. Ik vecht voor vriendschappen en geef het niet zomaar op. En elke keer opnieuw voelt het alsof ik er alleen voor vecht. Alsof ik alleen op de wereld ben. Velen hebben zoveel problemen, ik met de mijne luister naar hen. Maar voel me schuldig als ik hen met de mijne lastigval. Mijn draagkracht is op. De last wordt te groot.

Ik ben jaloers op de ideaalbeelden, of op diegene die bijna stroken met de ideaalbeelden. Een warme thuis, een grote vriendenkring (gehad), een vriendje, een toekomst voor ogenx85 Ik vlucht weg naar de ideaalbeelden en droomwerelden in films en soaps om uren van de wereld te zijn. Ik vraag me af welke miserie pijn en verdriet me dit jaar te wachten staat. Hoewel ik me probeer op te trekken aan leuke momentenx85

Hoewel mijn grootste hobby en vrijetijdsbesteding een ferme deuk heeft gekregen. Ik kijk niet meer uit naar de zomer, laat staan naar monitorenfeestjes. Ik ben een van mijn beste vriendinnen kwijt. En ik weet niet waarom of ze het met opzet doet of ze het niet beseft wat ze doet. Ik gok op het eerste x85 Maar het doet pijn. Mijn gedrevenheid om animator te zijn is verdwenen. Maar de band met sommige monitoren niet x85 ik hoop dat het blijvende vriendschappen zijn.

Over 3 dagen beginnen weer een reeks van 6 weken school. Het lijkt wel of ik de Himalaya over moet x85 Toen mijn leerkracht SW een tijdje terug x93volhouden meisjex94 zei toen ik buiten ging ben ik onopvallend, stiekem, alleen ingestort in de toiletten. Ze beseffen niet dat ze door mij een B-attest te geven voor een paar procent tekort mij kapot maken x85 ik bijt door, mijn diploma is belangrijk maar dat is alles waar ik nog voor vecht.

De lach op mijn gezicht kan de dofheid in mijn ogen niet verbergen maar camoufleert het verdriet dat ik meesleur.

Marmotje

Hoj Blogje,

Weet je wat ik me afvraag? Vriendschap, wat betekent dat. Elkaar vertrouwen en er zijn voor elkaar. Toch? Zelfs als je elkaar niet ziet, weten dat er toch iemand is voor jou. Voor vrienden ga je door vuur. Tenminste dat dacht ik. Ik dacht dat vriendschap blijvend was. Dat je dat niet zomaar kon weggooien. Maar daar heb ik me in vergist. Nu voel ik me zo verdomd alleen op de wereld.

Dagelijks stromen de tranen over mijn wangen. Dagelijks voel ik me alleen. Het possitief denken lkt me even niet meer. Ik heb het gevoel dat alles me tegenzit. De euforie van op hannibalweekend, is volledig verdwenen. Zeker met vooruitzicht dat ik waarschijnlijk stop met animatorwerk in ‘s gravenwezel en wijnegem … Ik kan dit niet meer. Ik wil niet wekelijks geconfronteerd worden met een weggegooide vriendschap die niet meer valt te herstellen. Ik wil niet toezien, hoe een hechte monitorengroep gesplitst wordt, door mensen die partij trekken..

Alles opgeteld bij elkaar, ga ik kapot vanbinnen. Ik leef omdat ik moet, en op automatische piloot.

Marmotje …

Hoj bloggertjes, Jawel, afgelopen weekend was het zover. Het langverwachte terugkomweekend van Hannibal. (Hannibal is een organisatie die kampen organiseert voor kinderen / jongeren met een mentale of fysieke beperking.) Vrijdagavond 19:30u kwam ik aan op het domein van de Hoge Rielen. Een half uurtje te vroeg dus ging ik nog een beetje rondwandelen rond het onthaal. Rond 8 uur merkte ik een meisje op dat stond te wachten. Ik vroeg haar of ze ook voor Hannibal kwam en dat was zo. Ik ging mij spullen halen en dan zijn Jellina en ik richting paviljoen 1 x96 zonnedauw gewandeld. Toen we daar aankwamen dropten we onze koffers in de gang, en werden we hartelijk onthaald door Leentje en Els. Na nog eventjes gewacht te hebben zijn we begonnen met een snelle kennismaking. Daarna hebben we het hannibal spel gespeeld en zijn we op een erg leuke manier begonnen aan een relatief lange to-do-lijst. We hebben hem niet helemaal afgewerkt maar het was tof om te doen. Rond kwart na 9 had de kookploeg nog hamburgers voorzien voor iedereen. Want het beloofde een lange avond te worden. Nadat we met zijn allen nog lekker iets gegeten hadden en al gezellig wat hadden zitten babbelen zijn we gauw onze bedjes gaan opmaken en onze spullen gaan wegleggen. Daarna zijn we met zijn allen in de vergaderzaal gaan zitten. Daar had de kookploeg nog een verrassing voor iedereen. Er werden flessen frisdrank en een bak met chips binnengedragen. Er werd thee gebracht voor ons, er was chocolade enzoverder. Nadat we alles besproken (en flink wat gesnoept) hadden en de deelnemers overlopen hadden zijn we de laatste dingen in orde gaan maken. En zo werd het later en later en was het 3 uur toen we in ons bedje lagen. De volgende morgen deed het dan ook veel pijn toen Nele ons kwam melden dat het half 9 was en dat we over een half uur aan het ontbijt werden verwacht. Met moeite kwam ik uit mijn bedje en trok met slaapogen naar de eetzaal. Om 11 uur zou het weekend beginnen maar we verwachtte de eerste deelnemers al rond kwart na 10. De laatste voorbereidingen werden getroffen. De laatste spellen werden afgewerkt. De volksspelen werden opgesteld, de fotoprojectie werd klaargezet en er werd een drankjestafel voorzien. Langzaam maar zeker begon het paviljoen vol te stromen met enthousiaste deelnemers en ouders/begeleiders die hen kwamen afzetten. Wij waren intussen druk bezig met deelnemers hun kamer te tonen, hen een bed aan te wijzen, hun bed op te maken en hun spullen een plekje te geven. Rond half 12 waren de laatste gearriveerd en werd de rij in de gang aan de inschrijvingstafel gelukkig korter en korter. De volksspelen bleven aan gang en we trokken met een groep naar buiten om pleinspelletjes te spelen. We speelden de stoelendans maar dan in een staande versie met kranten. De gasten konden binnen en buitenlopen en kiezen wat ze meespeelden. Zo ging het door tot half 1. Etenstijd. Het middageten was een courgette-rijstsoep als voorgerecht, een lekkere nasi-goreng als hoofdgerecht en een rijstpapje als dessert. (Een rijstmaaltijd als je het achteraf bekijkt) Na het middageten was er even een vrij momentje. Na de middag waren de deelnemers in drie groepen opgesplitst. Er zijn er die een dorpsspel zijn gaan spelen, er zijn er die zijn gaan schaatsen en er zijn er die een bosspel gespeeld hebben. Dat laatste was voor de groep van wijgmaal musical, voor oostduinkerke zeevakantie en voor de fietsvakantie. Glenda en ik hadden het in elkaar gestoken en alles draaide rond het hannibalpaard dat ontwikkeld is op wijgmaal musicalvakantie. Het bosspel duurde iets minder lang dan het zou moeten duren. We hadden gerekend op 2 uur maar blijkbaar moest het langer duren. Daarom hebben Leentje en Els (met nog mensen?) tijdens het vier uurtje nog snel een 1 tegen allen in elkaar gestoken. De 1 tegen allen waren een lijst amusante opdrachten. Van teken op elk blaadje van een wc-rol tot poets gedurende heel het spel je tanden. Een van de opdrachten was dat er mensen geschminkt moesten worden. Dat heb ik met veel plezier gedaan. Zo maakte ik van ons Babs een prinsesje en van Hilde en Vera een aquarium. En Roel wou een beertje zijn maar dat is een beetje mislukt. Dat had als gevolg dat ik hem gedurende heel de avond heb uitgelachten toen ik hemzag zolang dat beertje er nog opstond :p. Het avondeten was ook erg lekker. Er was brood en gehaktbrood en appelmoes en kriekjes. En er was quorn en sojascheuten. Nadat we lekker gegeten hadden was er een kampvuur voorzien buiten en waren er binnen gezelschapsspelletjes. Aan het kampvuur (2 vuurkorven) zat Hilde met haar gitaar en zongen ze liedjes. Er was nog lekkere warme chocolademelk voorzien met cake. Tijdens het kampvuur heb ik grotendeels binnengezeten. Het waaide nogal hard naar mijn zin en ik kan niet zo goed tegen de rook van het vuur. Omdat Julie in het begin op haar eentje aardappelen zat te schillen heb ik 3 deelnemers aangespoord een dunschiller te nemen en mee te schillen. Zelf pakte ik me ook een mesje en heb de volle 2 uur en half tot de laatste patat meegeschild. Ik moet wel zeggen, ze werden ronder en ronder naar mate de zakken op geraakten. En onze broeken werden natter en natter doordat we de patatten in het water smeten. Maar hxe9, water droogt wel eh seg. Rond half 9 is dan de avondfuif gestart. Daar hebben we gefeest tot 11 uur. Dan was het bedtijd voor de deelnemers. En zo konden wij rond 12 uur opnieuw beginnen met vergaderen. De chips stond in een bak op de vloer naast de bak met flessen frisdrank en glazen. De bak met thee werd ook aangedragen en Eva kwam binnen met het lijstje om de "betellingen" op te nemen. Er was: pizza, nasi-goreng, courgette-rijstsoep, rijstpap, prallinekes, appels, yoghurt enz… Algauw zaten we bijna allemaal met een warm kommetje nasi-goreng of een stuk pizza in onze hand. De vergadering duurde gelukkig niet zo lang als vorige nacht. Het was ongeveer 2 uur toen ik muisstil de slaapkamer met 11 slapende deelnemers binnensloop en mijn bedje inkroop. De volgende morgen zouden we om kwart voor 8 moeten opstaan en om 8 uur onze deelnemers wekken. Kwart voor acht: kukelekuuuuuuu! one two one two three for! pokpokpok pokpokpok pook begon mijn wekker discreet af telopen. Hij lag naast mijn oor dus ik was de enige die hem hoorde. Ik pakte mijn gsm, vloekte binnensmonds en draaide me om. 2 seconden later veerde ik mijn bed uit. Daim! het is kwart voor 8! Ik sprong in mijn kleren en ging Elien uit haar bed halen. Want wij stonden immers met 2 in voor een kamer van 11 deelnemers. Gelukkig kwam Vera bij ons bijspringen en was Hoa er voor Jessie. Zo zijn we er in geslaagd om een uurtje later fris gewassen en ingepakt en wel aan het ontbijt te verschijnen. Een xe9cht zondags ontbijt stond voor ons uitgestald. Spek met eitjes, pistolets, beleg, warme chocolademelk, fruitsap. Een ontbijt om je vingers bij af te likken! Na het ontbijt werden de groepen in 4 gesplitst. Ze hadden tijdens het ontbijt hun eerste of tweede keuze kunnen opgeven. Er was keuze uit beautyfarm, avonturentocht, orixebntatietocht of een musiek/bewegingssessie (waar dat ik even de naam van ben vergeten sorry Leentje!) waar je met je armen bewegingen ging maken op muziek. We vonden het alvast een heel leuke sessie en ik ga ze zeker onthouden voor op het speelplein. Als middageten hebben we wortelpuree gegeten met worst en daarna een puddinkje. Na de middag hebben we nog even de gezelschapsspelletjes bovengehaald en zijn we begonnen aan superleuke Quiz. Het groepje van Steven en mij zijn (op een gedeelde 2de plaats) gexebindigd met 48 punten. De winnaars hadden 49 punten. Na de quiz was er nog tijd voor een 4-uurtje en dan was het tijd voor de deelnemers om te vertrekken. Rond half 5 waren de laatste deelnemers eindelijk vertrokken. En konden wij in speedtempo het gebouw beginnen te poetsen. Rond 6 uur was het laatste materiaal het gebouw uitgedragen en was alles proper. Na nog snel een boterhammetje met Chocolade gegeten te hebben en een snelle evaluatie tussen de poets door zijn we gezamenlijk terug naar de inkom gewandeld. Daar eindigde ook voor ons het weekend. And wex92ll never forget the storry between x, y en z :p (hxe9 Steven!)

Hoj blogje,

Misschien moet ik me even voorstellen. Ik gebruik de bijnaam Marmotje. Ik ben jongvolwassen en woon in Belgixeb. Mijn schoolcarrixe8re liep niet al te even vlot. In de vrije tijd ben ik bezig met all in jeugdwerk. Onlangs de jongvolwassenheid heb ik al een hele levensweg bewandeld. En eigenlijk zoek ik een plekje waar ik alles op kwijtkan en gewoon de wereld in kan sturen. Het luisterd en het zwijgt.

Mijn leven kent veel ups en downs en moeilijke periodes. Maar ach die komen we wel door. Ik ben dan ook een zomermens.

Zo, nu is mijn blogje al iets minder leeg. De eerste post is geplaatst.

Groetjes
Marmotje

Hallo iedereen,

Welkom op mijn blog. Hij vertoefd nog wel in een werfstadium.

Groetjes marmotje